* Redundante systemen: Dit is het kernprincipe. Het gaat om het hebben van dubbele hardware (servers, routers, switches, opslagapparaten) en softwaresystemen. Als de een faalt, neemt de ander het onmiddellijk over.

* Clustering: Groepen servers werken samen en delen de werklast. Als één server uitvalt, blijven de anderen naadloos functioneren. Voorbeelden zijn onder meer VMware HA, Microsoft Failover Clustering.

* Loadverdeling: Verdeelt netwerkverkeer over meerdere servers om overbelasting en single points of Failure te voorkomen. Als een server uitvalt, leidt de load balancer het verkeer om naar de andere.

* Gegevensreplicatie en spiegeling: Gegevens worden naar meerdere locaties gekopieerd (vaak geografisch verspreid). Mocht de ene locatie uitvallen, dan heeft de andere direct een exemplaar beschikbaar. Er wordt gebruik gemaakt van technologieën als RAID (voor lokale redundantie), SAN-replicatie en cloudgebaseerde replicatiediensten (bijvoorbeeld AWS S3, Azure Blob Storage).

* Geografische redundantie/datacenters met hoge beschikbaarheid (HADC's): Datacenters bevinden zich op geografisch gescheiden locaties. Als een ramp de ene locatie treft, gaat de andere locatie gewoon door. Dit wordt vaak gebruikt in combinatie met gegevensreplicatie.

* Virtualisatie: Maakt eenvoudige migratie van virtuele machines naar andere fysieke servers mogelijk in geval van een hardwarestoring.

Deze technologieën sluiten elkaar niet uit; ze werken vaak samen om robuuste en veerkrachtige netwerken te creëren. Een geografisch redundant systeem kan bijvoorbeeld gebruik maken van clustering en taakverdeling binnen elk datacenter, en van datareplicatie tussen de centra. De specifieke netwerkarchitectuur en gebruikte technologieën zullen afhangen van de behoeften, het budget en de risicotolerantie van de organisatie.