| Het kernverschil tussen eigen en niet-eigendom (ook wel open-source) besturingssystemen genoemd, ligt in het eigendom van de broncode en de bijbehorende rechten:
Proprietaire besturingssystemen:
* Broncode is niet openbaar beschikbaar: De onderliggende code waardoor het OS -werk geheim wordt gehouden en gecontroleerd door het bedrijf dat het heeft ontwikkeld (bijvoorbeeld Apple met macOS, Microsoft met Windows). Alleen geautoriseerde ontwikkelaars binnen het bedrijf kunnen het wijzigen.
* beperkt gebruik en aanpassing: Gebruikers hebben over het algemeen alleen toegang tot de gecompileerde binaire code (de uitvoerbare versie). Ze kunnen het besturingssysteem gebruiken zoals bedoeld, maar het wijzigen, distribueren of reverse-engineering is strikt verboden door auteursrechten- en licentieovereenkomsten.
* leverancier Lock-in: Gebruikers worden vaak vergrendeld in het gebruik van de hardware- en software -ecosysteem van de specifieke leverancier. Overschakelen naar een ander besturingssysteem kan aanzienlijke inspanningen en kosten vereisen.
* Potentieel hogere kosten: Eigen besturingssystemen worden vaak geleverd met een prijskaartje, hetzij voor licenties of als onderdeel van de gebundelde hardwarekosten.
* Gecontroleerde updates en ondersteuning: Updates en technische ondersteuning worden door de leverancier geboden, vaak op basis van een abonnement of betaalde servicebasis.
Niet-eigen (open-source) besturingssystemen:
* Broncode is openbaar beschikbaar: De code is vrij beschikbaar voor iedereen om te onderzoeken, te wijzigen en te distribueren. Dit zorgt voor transparantie en betrokkenheid van de gemeenschap.
* gratis te gebruiken, wijzigen en distribueren: Open-source licenties, zoals de GPL (GNU General Public License), stellen gebruikers in staat om het besturingssysteem aan te passen aan hun behoeften, hun aanpassingen te delen en zelfs afgeleide werken te creëren, onder bepaalde voorwaarden.
* gemeenschapsgestuurde ontwikkeling: Veel open-source-besturingssystemen vertrouwen op een gemeenschap van ontwikkelaars die bijdragen aan de verbetering ervan. Dit kan leiden tot snellere ontwikkelingscycli en diverse oplossingen.
* Over het algemeen gratis: Hoewel sommige open-source projecten betaalde ondersteuningsopties bieden, is het kern-besturingssysteem zelf meestal gratis te downloaden en te gebruiken.
* Verhoogde transparantie en beveiliging: Openbare toegang tot de broncode zorgt voor meer controle, wat mogelijk leidt tot snellere identificatie en vaststelling van beveiligingskwetsbaarheden. Dit betekent echter ook dat kwetsbaarheden mogelijk gemakkelijker zijn voor kwaadaardige acteurs om te vinden.
Kortom: Het belangrijkste verschil komt neer op controle en toegang tot de broncode. Eigen besturingssystemen worden strak gecontroleerd door een enkele entiteit, terwijl open-source-besturingssystemen gemeenschapsparticipatie en transparantie omarmen. De keuze tussen hen hangt vaak af van individuele behoeften en prioriteiten met betrekking tot kosten, controle, aanpassing en ondersteuning. |