De bootloader is een klein programma dat vóór het besturingssysteem wordt uitgevoerd. De primaire taak is om een ​​menu te presenteren waarmee de gebruiker kan kiezen welk besturingssysteem hij wil opstarten. Om dit te doen, moet het:

* Lokaliseer en identificeer geïnstalleerde besturingssystemen: Het scant de harde schijf(schijven) op installatieprogramma's voor besturingssystemen (bijvoorbeeld op zoek naar specifieke bestanden en structuren die verband houden met Windows, Linux-distributies, macOS, enz.).

* Begrijp verschillende bestandssystemen: Bootloaders moeten door verschillende bestandssystemen kunnen navigeren (zoals NTFS, FAT32, ext4, APFS, enz.) om de benodigde opstartbestanden voor elk besturingssysteem te vinden. Zonder deze mogelijkheid zou het niet in staat zijn om het juiste startpunt voor elk besturingssysteem te vinden.

Populaire bootloaders die meerdere besturingssystemen en bestandssystemen kunnen verwerken, zijn onder meer:

* GRUB (GRand Unified Bootloader): Een veel voorkomende en krachtige bootloader, vooral gangbaar in Linux-distributies. Het is zeer configureerbaar en ondersteunt een breed scala aan besturingssystemen en bestandssystemen.

* systemd-boot: Een modernere bootloader die vaak wordt gebruikt bij systemd-gebaseerde Linux-distributies.

* hervind: Een gebruiksvriendelijkere bootloader die een grafisch menu biedt. Het staat vooral hoog aangeschreven vanwege de ondersteuning van verschillende besturingssystemen, waaronder UEFI en oudere BIOS-systemen.

* Windows Boot Manager: Hoewel het in de eerste plaats is ontworpen voor Windows, kan het soms worden geconfigureerd om andere besturingssystemen op te starten, hoewel de mogelijkheden in dit opzicht beperkter zijn dan die van GRUB of rEFInd.

Daarom is de bootloader het belangrijkste stuk software dat ervoor zorgt dat een dual-boot-systeem werkt door meerdere besturingssystemen en de bijbehorende bestandssystemen te begrijpen en te beheren.